U 8-letniego niekastrowanego owczarka niemieckiego wykryto obecność kilku guzków skórnych widocznych na kończynach i na nosie. Badanie cytologiczne nie było jednoznaczne. W badaniu histopatologicznym jednego z usuniętych guzków stwierdzono obecność masy kolagenowej z niewielką ilością komórek zajętych głębokim, ropnym zapaleniem skóry. Po roku wykonano badanie ultrasonograficzne układu moczowego z powodu krwiomoczu i pogorszenia się stanu ogólnego psa. Wykryto liczne torbiele w obu nerkach o nietypowej strukturze. Na podstawie wyników badań postawiono rozpoznanie zespołu gruczolakoraka torbielowatego nerek i guzków włóknistych skóry (ang. renal cystadenocarcinoma and nodular dermatofibrosis – RNCD).
Autor: Wojciech Atamaniuk
Radiografia klatki piersiowej pozostaje najbardziej popularną metodą oceny płuc i układu sercowo-naczyniowego psów i kotów. Istnieje na ten temat wiele dostępnych podręczników i artykułów, a jednak mimo upływającego czasu nieodmiennie radiolodzy spotykają się z wieloma prośbami o poprowadzenie szkolenia na temat interpretacji zmian radiologicznych klatki piersiowej, zwłaszcza zmian płucnych. Wydaje się, że interpretacja radiogramów płuc jest wiecznym dylematem studentów i lekarzy weterynarii. Moim zdaniem wynika to częściowo z braku wyrobionego algorytmu oceny radiogramów klatki piersiowej, czemu będzie poświęcony niniejszy artykuł. W artykule zostaną zawarte proste, standardowe i praktyczne zasady diagnostyki radiograficznej płuc, obejmujące algorytm oceny płuc oraz interpretacji zmian.
Rzekomołożyskowy przerost błony śluzowej macicy jest rzadko występującą formą przerostu endometrium występującą u młodych suk. Opisano przypadek występowania tej formy przerostu u 18-miesięcznej suki rasy flat coated retriever z wieloma nieswoistymi objawami, w tym przedłużającą się cieczką. W badaniu USG wykryto obecność pięciu zmian miejscowych w rogach macicy w postaci hipoechogennej, pogrubiałej błony śluzowej z obecnością ognisk i pasm hiperechogennych prostopadłych do osi długiej macicy oraz nietypową, hiperechogenną warstwę w centrum. Obraz zmian odpowiadał rzekomo łożyskowemu przerostowi endometrium, natomiast obecność hiperechogennej, wewnętrznej warstwy błony śluzowej macicy mogła wynikać z długości czasu trwania estrus. Zastosowano leczenie zachowawcze aglepriston podawanym podskórnie. Zmiany istotnie zmniejszyły się po zakończeniu leczenia, po czterech miesiącach nie były widoczne.
